PATRONAT MEDIALNY

Jest nam niezmiernie miło poinformować Was, że patronat medialny nad naszą wyprawą do Tajlandii objęło miasto BYDGOSZCZ!!

Patronaci_Bydgoszcz_LOGO

PO DWUNASTE – Wolność w niewoli

Zafascynowani widokiem kilku słoni, zdecydowaliśmy, że zobaczymy Pinnawala, a właściwie Elephant Orphanage. To sierociniec dla słoni, utworzony w 1975 roku, w którym przebywa najliczniejsze na świecie stado trzymane w niewoli. Pierwotnie miało być to schronienie dla sierot oraz słoni, które ucierpiały np. przez kłusownikôów. Obecnie miejsce to zamieszkuje ponad 80 słoni. Mają stworzone warunki tak, by jak najbardziej przypominały naturalne środowisko, jednak w Pinnawala słonie poddawane są pewnemu rygorowi, bowiem mają tzw. plan dnia:

  • 8.30 – otwarcie sierocińca
  • 8.30-9.15 – śniadanie ( słonie dostają głównie liście palmowe i liście bananowca)
  • 9.15 – karmienie małych słoniątek (za dodatkową opłatą można potrzymać butelkę)
  • 10.00 – przejście słoni nad pobliską rzekę
  • 12.00 – powrót z rzeki do zagrody
  • 12.00-13.15 – lunch
  • 13.15 – karmienie słoniątek
  • 14.00 – ponowne przejście nad rzekę
  • 16.00 – powrót do sierocińca
  • 17.00 – karmienie słoniątek
  • 18.00 – zamknięcie sierocińca

Wypad słoni nad rzekę jest ciekawym widowiskiem. Te potężne ssaki przechodzą pomiędzy wąskimi uliczkami, przy których usytuowani są sklepikarze z pamiątkami dla turystów. Podczas, gdy słonie pluskają się w rzece, na turystów czekają restauracje umiejscowione przy niej, aby był jak najlepszy widok.
Po powrocie słoni do sierocińca można sobie robić z nimi zdjęcia, gdy te wypoczywają na polanie. Uwaga na panów z obsługi, bowiem odganiają słonie od ludzi, tylko po to, aby sami mogli zrobić nam zdjęcia i oczywiście wziąć za tę przysługę pieniądze.
Na uwagę zasługuje też fabryka papieru z odchodów słoni znajdująca się zaraz na początku uliczki prowadzącej nad rzekę. Co prawda oprowadzenie po niej trwa max.5 minut, ale osoba po niej oprowadzająca tłumaczy bardzo ciekawie.
Wejście jest bezpłatne, ale na koniec wchodzi się do sklepu, gdzie właściciele liczą na to, że zrobi się jakiś zakup.
20130622-174222.jpg
Wrażenia? Widok tylu słoni widzianych w stadzie wywołał uśmiech na naszych twarzach, jednak łańcuchy, panowie z oszczepami, ustalone dokładne godziny co robi słoń i o której godzinie..to chyba nie było przyjemne. Mieliśmy wrażenie, że słonie patrzą na nas swoimi smutnymi oczami…
Pewnie idea powstania sierocińca miała jak najbardziej słuszny charakter, ale obecnie, ponad połowa z tych zwiedząt urodziła się już w niewoli. Co to oznacza? Że sierociniec zatracił swój charakter, że coraz mniej tu sierot zwożonych z całej wyspy, a coraz więcej słoni nie znających wolności. Trochę to przykre, ale poprzez odwiedzenie tego miejsca i zakup biletów, także i my dołączyliśmy do tej rzeszy turystów, którzy tak naprawdę napędzają ten interes…

Informacje praktyczne:
– jadąc do Pinnawala pojechaliśmy autobusem do Mawanella ( koszt ok. 40 Rs za osobę), a następnie tuk-tuka za 500 Rs;
– bilet wstępu do sierocińca 2250 Rs;
– karmienie słoniątek dodatkowo 250 Rs.

20130622-172558.jpg

20130622-172623.jpg

20130622-172640.jpg

20130622-172650.jpg

20130622-172713.jpg

20130622-172721.jpg

20130622-172911.jpg

20130622-173036.jpg

20130622-173147.jpg

20130622-173205.jpg

<a

NA LOTNISKU- informacje praktyczne

Informacje praktyczne (linie Emirates – lotnisko w Dubaju):
-jeśli postój między lotami trwa dłużej niż 4h, udajcie się do Transfer Desk, pokażcie swoje bilety i odbierzcie Meal Voucher (można wybrać między Thai Restaurant, Indian Restaurant, czy też McDonald’s),
– czasami Emirates wprowadza promocje przy postojach dluższych niz 8h oferując nocleg w hotelu wraz z transferem do/z – warto więc wcześniej się zorientować, czy załapiemy się na takie udogodnienia (nam się nie udało),
– jeśli spędzacie noc albo chcecie odpocząć w oczekiwaniu na kolejny lot, nie martwcie się, bo na lotnisku w Dubaju są nawet wygodne leżaki (głównie przy bramkach),
– nie ma potrzeby zabierania ze sobą adapterów na gniazdka. Pasują nasze polskie, ale w górny otwór należy włożyć coś cienkiego, np. długopis, aby odblokować dolne otwory,
-pomiędzy terminalami „A” a „B” i „C” kursuje metro, więc dostanie się na drugi koniec nie jest problemem.
20130601-192132.jpg20130601-192253.jpg20130601-192223.jpg

PO DRUGIE

Po drugie, czyli przygotowania. Pewnie każdy z Was pakując się przeżywa męczarnie. Co wziąć? Co zostawić? Nam pakowanie się poszło nawet sprawnie. Przyjęliśmy, że każdy z plecaków nie może przekraczać 8 kg, ale niestety troszkę nam przybyło bagażu.. Co w takim razie zabrać w azjatycką podróż? Przede wszystkim dobry humor 🙂

Nie można także zapomnieć o:

  • szorty
  • t-schirty
  • bluza
  • długie spodnie
  • kąpielówki
  • kapelusze
  • okulary przeciwsłoneczne
  • kurtka przeciwdeszczowa
  • bielizna
  • buty pełne, sandały, japonki
  • paszporty
  • wizy
  • karty do bankomatów
  • trochę gotówki
  • niezbędne lekarstwa
  • linka do prania
  • scyzoryk
  • taśma
  • książka
  • kosmetyki
  • mapy
  • przewodniki
  • suszarka
  • latarka
  • laptop/notebook/tablet

Oczywiście każdy z Was zabierze to, co uważa za stosowne. Pamiętajcie, że wszystko co spakujecie, będziecie nosić ze sobą. My tymczasem spakowani, czekamy na Colombo!

20130530-234843.jpg

PO PIERWSZE

Po pierwsze, bo to pierwszy wpis. Miało być tak łatwo, a tu proszę – chyba najtrudniej coś stworzyć, co ma pozostać tym pierwszym na zawsze. Zastanawiam się co napisać.. Historię pod tytułem „jak to się wszystko zaczęło”? Albo coś w stylu „i co będzie dalej”?
Może po prostu- zaczynamy pisać o podróżach. Kilka za nami, ale myślę, że jeszcze więcej przed nami. Podobno marzenia się spełniają, więc i my trzymamy się tej zasady, a przynajmniej głęboko w to wierzymy!! Zatem dlaczego blog? Dlaczego piszemy?

Bloga piszemy dla siebie, żebyśmy nie zapomnieli gdzie byliśmy, co widzieliśmy, co robiliśmy, co jedliśmy i jaką przemierzyliśmy drogę. Dla Rodziny- bo niesamowicie się martwią i tęsknią. Dla Przyjaciół – aby pakowali się i na następne urlopy jechali z nami. I dla Czytelników – o ile tacy się znajdą, aby skorzystali z naszych rad i wskazówek, gdy będą zmierzali w tym samym kierunku co my.

Oczywiście uprzedzam- nie jesteśmy pisarzami, modelami, fotografami, więc nie łudźcie się, że kiedykolwiek nimi zostaniemy:-) Spróbujemy pisać to, o czym sami chcielibyśmy czytać. Fotografować to, co chcielibyśmy widzieć i pozować – hmmm.. jedynie do własnych zdjęć:-)

Dopiero zaczynamy, a już niedługo, bo za kilka dni jedziemy w prawie miesięczną podróż na Sri Lankę. Z pozostałymi i zaległymi wpisami na temat zwiedzonych już krajów chciałam zdążyć przed wyprawą, ale to już mi się chyba nie uda..  Będzie więc na odwrót! Od końca. Najpierw Cejlon, czyli herbaciana wyspa, a później powrót do przeszłości. Niemcy, czyli jak to się zaczęło. Austria – nauka sportów zimowych. Wietnam, czyli ponad 2000 km na skuterach. Francja, a raczej jej stolica. Chorwacja, czyli szybka podróż poślubna i.. Zobaczymy co przyniesie nowy rok. Nasze głowy są już pełne pomysłów, ale skupmy się na tym co wkrótce przed nami…